Prace powiązane z odprowadzaniem ścieków zaczynają się zwykle od określenia miejsc, w których będą znajdować się urządzenia sanitarne a także którędy zostaną poprowadzone przewody. Dopiero w późniejszym czasie można oszacować, jakie elementy będą potrzebne do stworzenia całego układu. W tym zakresie akcesoria kanalizacyjne pełnią różnorodne funkcje.
Służą w głównej mierze do łączenia rur, wykonywania rozgałęzień, zmiany kierunku albo implementacji przewodów o innych średnicach. W praktyce nie wszystkie elementy można stosować zamiennie. Należy sprawdzić ich wymiary i przeznaczenie, a także materiał, z którego zostały wykonane. Szczególnej sugestie wymagają miejsca, gdzie kilka przewodów łączy się w jeden odcinek. Niewłaściwe rozmieszczenie takich połączeń może później utrudniać dostęp do instalacji. Z tego powodu przed rozpoczęciem montażu bardzo dobrze jest analizować cały przebieg rur, zamiast dobierać kolejne części dopiero podczas prac.
Istotnym etapem jest wyznaczenie poziomów, szczególnie gdy przewody będą prowadzone w podłodze albo w gruncie. Budowa kanalizacji wymaga zachowania określonych parametrów przewodów, a ich położenie powinno odpowiadać przyjętemu projektowi i warunkom występującym na danym terenie. Przy kanalizacji zewnętrznej należy uwzględnić w głównej mierze głębokość wykopu, rodzaj podłoża oraz sposób stworzenia zasypki. Rury ułożone na nierównym podłożu mogą z nierzadko zmienić własne położenie, dlatego przygotowanie dna wykopu jest częścią prac, której nie warto traktować jako mało istotnego etapu. W przypadku dłuższych odcinków znaczenie moraz możliwość stworzenia odpowiednich punktów kontrolnych. Przy zmianie trasy przewodu powinno się jednak zwrócić uwagę na liczbę i rodzaj przeznaczonych kształtek. Każde kolano, rozgałęzienie czy redukcja wpływa na układ instalacji, dlatego ich rozmieszczenie powinno wynikać z rzeczywistych potrzeb, a nie tylko z wygody montażu.
Wewnątrz budynku uwagę zwraca się również na sposób prowadzenia przewodów w miejscach, gdzie później znajdą się zabudowy, szafki lub inne elementy wyposażenia. Podczas wykonywania instalacji przestrzeń jest zazwyczaj łatwo dostępna, jednakże po zakończeniu remontu sytuacja zmienia się całkowicie. Dostęp do połączenia znajdującego się pod posadzką może być bardzo ograniczony, tożsamo jak do przewodu ukrytego za stałą zabudową. Dlatego już podczas montażu warto określić, które miejsca mogą wymagać późniejszej testom. W współzależności od układu wykorzystuje się w tym celu elementy umożliwiające dostęp do przewodu, a ich położenie powinno pozwalać na rzeczywiste użycie. Częstym uchybieniem jest pozostawienie punktu rewizyjnego w miejscu, do którego po zrobieniu wszystkich warstw nie ma praktycznego dojścia. Znaczenie ma również sposób łączenia poszczególnych części. Przy montażu powinno się zachować zgodność elementów i nie próbować kompensować różnic wymiarowych przypadkowymi rozwiązaniami.
Przed zakryciem przewodów przydaje się dokładna kontrola utworzonych prac. Widać wtedy, czy wszystkie połączenia zostały zrealizowane zgodnie z założeniami, czy rury znajdują się na odpowiednim poziomie i czy zaplanowany przebieg instalacji został zachowany. W przypadku kanalizacji prowadzonej pod ziemią jest to szczególnie ważne, ponieważ po zasypaniu wykopu późniejsza ocena ułożenia przewodów staje się dużo trudniejsza. Bardzo podobnie wygląda sytuacja przy instalacjach ukrytych w posadzce lub ścianach. Dokumentowanie przebiegu rur może później ułatwić prace remontowe, ponieważ pozwala ograniczyć przypadkowe ingerowanie w miejsca, w których znajdują się przewody. Przydatne jest też zachowanie informacji o wykorzystanych średnicach i miejscach rozgałęzień. Takie dane mają znaczenie wtedy, gdy po kilku latach należy zmodyfikować fragment instalacji albo znaleźć miejsce występowania kłopotu. Właściwe rozmieszczenie rur i akcesoriów pozostaje więc powiązane nie tylko z samym montażem, lecz także z późniejszą możliwością rozpoznania konstrukcji całego układu.
Sprawdź tutaj: pokrywa na rurę gładką.