Przy ocenie systemu obserwacji łatwo skupić się na samej kamerze i jej parametrach, tymczasem w zwykłym użytkowaniu równie ważne okazują się rzeczy mniej widoczne na początku. Znaczenie ma choćby wysokość montażu, odległość od obserwowanego miejsca oraz to, co znajduje się wprost przed obiektywem. Kamera umieszczona zbyt nisko może być bardziej narażona na przypadkowe uszkodzenie, a zamontowana zbyt wysoko może rejestrować obraz, na którym nie najprościej dostrzec drobne najmniejsze elementy.
Monitoring obejmujący wejście, bramę czy fragment posesji powinien uwzględniać także kierunek ruchu osób i pojazdów. Jeśli obiekty poruszają się prostopadle do osi widzenia, obraz może wyglądać zupełnie inaczej niż w sytuacji, gdy przemieszczają się wprost w stronę kamery. Warto także pamiętać o zmianach zachodzących w sąsiedztwie. Drzewa i krzewy rosną, wyposażenie terenu może zostać przestawione, a nowe źródło światła może przemienić warunki rejestrowania obrazu.
Przy większej instalacji istotne staje się zaplanowanie współpracy wszystkich urządzeń. Zestawy do monitoringu mogą różnić się nie tylko i wyłącznie liczbą kamer, ale również sposobem zapisu, rodzajem połączeń i perspektywami na nadchodzące lata późniejszej rozbudowy. Jeżeli system ma obejmować kilka stref, warto przedtem określić, które z nich wymagają stałego zapisu, a w których wystarczy rejestracja po wykryciu ruchu. Ma to bezpośredni wpływ na ilość danych zapisywanych na dysku. Przy ciągłej pracy pamięć może zapełniać się stosunkowo bardzo szybko, zwłaszcza gdy kamery pracują w wysokiej rozdzielczości. Zapis zdarzeniowy ogranicza liczbę plików, lecz jego skuteczność uzależniony jest od prawidłowego ustawienia obszaru i czułości wykrywania ruchu. W praktyce problemy mogą powodować nawet pozornie błahe elementy, takie jak poruszające się liście, zmiany cieni w ciągu dnia czy przejeżdżające za ogrodzeniem samochody.
Nieco całkiem inaczej należy spojrzeć na monitoring stosowany wewnątrz wnętrz. W tym przypadku ograniczeniem często nie jest pogoda, lecz układ wnętrza. Wąski korytarz, otwierające się drzwi lub regał ustawiony w pobliżu kamery mogą znacząco zmienić zakres widocznego obszaru. Przy pomieszczeniach o wielkiej powierzchni jedna kamera może nie wystarczyć do uzyskania czytelnego obrazu w każdym miejscu. Przeznaczenie kilku urządzeń zwiększa jednak liczbę zapisów, które w przyszłości powinno się przeglądać. Istotne jest również ustawienie ekspozycji, w szczególności gdy w kadrze znajdują się jednocześnie okna i słabiej oświetlone części wnętrza. W dzień różnica jasności może być niemała, a po zmroku sytuacja ulega zmianie. Dlatego ocenianie obrazu wyłącznie na podstawie krótkiego testu przy dobrym świetle nie zawsze pokazuje rzeczywiste zachowanie urządzenia.
Osobnego sprawdzenia wymaga sposób przechowywania i udostępniania nagrań. Przy kilku kamerach warto wiedzieć, jak bardzo szybko można wyszukać materiał z konkretnej godziny oraz czy rejestrator umożliwia wygodnie przełączać się między poszczególnymi kanałami. Znaczenie moraz sposób archiwizowania wybranych fragmentów, ponieważ nagranie pozostawione tylko w pamięci urządzenia może zostać zastąpione nowszym materiałem po jej zapełnieniu. W przypadku dostępu przez internet dochodzą kwestie powiązane z konfiguracją kont, haseł i uprawnień poszczególnych użytkowników. Oczywiście nie każdy użytkownik systemu musi potrzebować takich samych sposobów, dlatego zakres dostępu może być dostosowany do pełnionej funkcji. O ile rejestrowany obraz obejmuje osoby postronne, pracowników, klientów lub inne osoby przebywające na obserwowanym terenie, trzebprzy tym uwzględnić przepisy dotyczące prywatności i przetwarzania danych. Zakres nagrywania, czas przechowywania materiału a także sposób jego wykorzystywania powinny wynikać z rzeczywistego celu prowadzenia obserwacji i obowiązujących zasad.
Więcej informacji na stronie: system sswin.